Kilka porad dot. budowania ścieżek powrotu (breadcrumbs).

- Umieszczanie na każdej podstronie – poza stroną główną. Ukazywanie ścieżki prowadzącej ze strony głównej na stronę główną mija się z celem.
Umieszczanie na górze głównego bloku – powinny być umieszczane na samej górze bloku zawierającego główną treść strony, zaraz pod elementami identyfikującymi witrynę.

- Używanie znaku „” między kolejnymi przejściami – stosowane znaki „/” czy „-„ również spełniają swoją funkcję, jednak wykazano, że znak większości „”, swoim kształtem sugerujący ruch postępowy, jest najlepszym rozwiązaniem.
Używanie delikatnych czcionek – w celu wyraźnego odróżnienia ścieżek powrotu od głównej nawigacji.

- Używanie zwrotu „Jesteś tutaj” – doświadczenie wykazuje, że nie wszyscy użytkownicy są świadomi istnienia i sposobu działania ścieżek powrotu. Zwrot „Jesteś tutaj” pozwala na szybką ich identyfikację, a także intuicyjnie sugeruje ich funkcję.

- Wyróżniony ostatni element listy, nie będący hiperłączem – o ile wszystkie elementy pokazujące ścieżkę do aktualnej podstrony powinny po kliknięciu przenosić użytkownika w odpowiednie miejsce, o tyle ostatni element, wskazujący aktualnie przeglądaną stronę, nie powinien być podlinkowany.
Po pierwsze nie ma potrzeby tworzyć łącza z aktualnej strony do niej samej. Po drugie istnienie takiego łącza może budzić wątpliwości, czy ostatnim elementem na liście jest aktualna strona, czy może jeden poziom wyższa (zaś aktualna w ogóle nie jest uwzględniana na liście).
Z tego samego powodu ostatni element powinien być wyróżniony (np. poprzez wyboldowanie).

-Ostatni element nie jest nagłówkiem – nie należy traktować ścieżek powrotu jako zastępstwa nagłówków. Może się wydawać, że wyraźnie wyróżniony ostatni element listy stanowi wspaniały zamiennik nagłówka podstrony, jednak w praktyce jest to wrażenie błędne.

napisane przez FatherMichael 2010-12-02 w Internet

tagi: breadcrumbs, webmaster,